De tocht der tochten is écht zo magisch als iedereen doet beloven. In 4 dagen tijd loop je tijdens de Inca Trail een gedeelte van de oorspronkelijke route in ruim 42 kilometer naar eindbestemming Machu Pichu. Ik heb er zelf voor gekozen de Inca Trail te doen, want dit is de enige route die ook daadwerkelijk uitkomt bij Machu Pichu. Er zijn genoeg alternatieven die goedkoper zijn of zelfs gratis, zoals bijvoorbeeld de Salkantay trek die nóg pittiger schijnt te zijn dan de Inca Trail en duurt 5 dagen ipv 4. Je kan er ook voor kiezen 1 of 2 dagen te lopen of als je heel erg lui bent gewoon de trein te pakken. Maar dat zou ik zeker afraden omdat een wandeling hoort bij de het totaalplaatje en je zo de tijd kan nemen de cultuur van de oude Inca’s volledig tot je te nemen. 

De Inca Trail was zeker niet makkelijk. Maar zelfs ik, als onervaren wandelaar die als kaaskop geen berg of zelfs maar heuvel gewend is, heb deze tocht der tochten gehaald. Niet geheel zonder tegenslag of hulp van de magische werking van cocabladeren en pure alcohol die ik op mijn voorhoofd gesmeerd kreeg van een van de porters, wat schijnbaar een wondermiddel is tegen hoogteziekte.

Met zo’n 8 tot 10 kilo op mijn rug gedurende vier lange dagen, kwamen we langs verschillende ruïnes, prachtige rivieren, bossen, bergen en dalen. De zon, regen, barre kou en bloedverziekende hitte getrotseerd. Met even grote hoogte als dieptepunten, waarbij we na 4 dagen wandelen kapot te zijn van vermoeidheid eindelijk aan komen bij de Sungate, het moment waarbij je voor het eerst Machu Pichu te zien zou krijgen, overrompeld worden door een compleet witte deken van regen en bewolking. Met als vooruitzicht nóg meer nattigheid en treurnis. Maar des te gelukkiger waren we toen het weer omsloeg, alle regen en bewolking verdween en niets anders overbleef dan zon die deze magische plek, de Machu Pichu verlichtte.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik wat teleurgesteld was toen we eindelijk aankwamen. Na 4 dagen enkel door je 8 medewandelaars, porters en je eigen gedachten vergezeld te zijn, word je al snel geïrriteerd door de dikke Amerikanen die in twee weken tijd heel Zuid-Amerika proberen te zien. De trein te nemen naar Machu Pichu, er een leuk rondleidinkje te doen, vervolgens een dikke hamburger naar binnen werken, en hup weer naar de volgende bestemming gaan. Zo, dat is dan ook weer van je bucketlist af.

Ikzelf bleef er de hele dag om alles tot het maximale op me te kunnen nemen en de schoonheid van deze bijzondere plek te absorberen. Zittend op een berg met het beste uitzicht, tot alle rust weer is wedergekeerd, wandelschoenen uit, en met de blote voetjes in het gras genieten van mijn prestatie.

De voorbereidingen van de Inca Trail gingen overigens niet geheel zonder slag of stoot. Voor mijn blog hierover en meer inzage over mijn ervaringen in Peru klik hier.

Auteur

Leuk dat je op mijn blog bent! Heb jij leuke ervaringen die je wil delen? Of heb je vragen nav mijn blog? Laat dan een berichtje achter!

Laat een bericht achter