Ik ben onderweg van Potosi naar Sucre. Ik deel een taxi met een Boliviaanse man, de rit zou 2,5 uur duren.
20 minuten later stoppen we. Er lijkt een file te zijn. De Boliviaanse man stapt uit en ik zie hem 10bs afrekenen met de taxichauffeur. De taxichauffeur loopt naar de achterbak en haalt mijn rugzak eruit. Hij vraagt mij 30 bs voor de wat in totaal 40bs zou zijn. Ik sputter tegen omdat we slechts 20km waren opgeschoten en omdat ik de Boliviaanse man een tientje zag afrekenen. Ik werd in eerste instantie dus al genaaid. Ik kom uiteindelijk weg met 20bs.

Met Google translate to the rescue vraag ik in mijn goedste Spaans wat er aan de hand is. (…) Ik ben gelukkig al heel wat wijzer geworden.

De berg van Potosi waar de zilvermijnen te vinden zijn

Er blijkt een blokkade te zijn. Opeens zie ik grote blokken stenen op de weg liggen en tientallen Boliviaanse mannen en vrouwen al cocabladeren kauwend collectief zitten zuurpruimen langs de weg, wedstrijdje doen wie er het langst kan zitten niksen.

Met Google translate to the rescue vraag ik in mijn goedste Spaans wat er aan de hand is. In het binnensmondse gebrabbel versta ik enkel tarde, wat middag betekent. Ik ben gelukkig al heel wat wijzer geworden.

Het is 2km lopen naar de andere kant van de blokkade. Met geen enkele toerist te bekennen begin ik met 20kg op mijn rug te lopen. Gelukkig zijn er altijd mensen die van dit soort situaties gebruik maken. Eén taxichauffeur was zo lief me gratis naar de andere kant te brengen, waar een vriendje van hem me verder kon brengen naar Sucre.

 

Mannen en vrouwen die langs de kant zitten van de blokkade

Ik kom in een taxibusje terecht met enkel authentieke Bolivianen die onderling alleen maar Quechua spraken. Als vreemde eend in de bijt word ik toch geaccepteerd en ze zijn benieuwd waar ik vandaan kom.

Als we na een uur rijden langs een checkpoint komen en worden belaagd door vrouwen die snacks willen verkopen, krijg ik van mijn buurman een plastic zakje met limonade, met onderin een verschrompelde pruim. Een Boliviaanse delicatesse, best lekker. Even later biedt hij me een slaapplek aan in zijn huis in Sucre. Ik bedank hem maar sla zijn aanbod vriendelijk af.

Never a dull moment in Bolivia. Ik ben inmiddels aankomen in Sucre!

Auteur

Leuk dat je op mijn blog bent! Heb jij leuke ervaringen die je wil delen? Of heb je vragen nav mijn blog? Laat dan een berichtje achter!

Laat een bericht achter